“მე იმ ტიპის ადამიანი ვარ, რომელსაც მარტო ყოფნა მოსწონს. უფრო ზუსტად რომ ვთქვა, მე იმ ტიპის ადამიანი ვარ, რომელიც მარტო ყოფნას მტკივნეულად არ აღიქვამს. მე ყოველდღე მარტო დავრბივარ 2-3 საათის განმავლობაში, ისე რომ არავის ველაპარაკები, შემდეგ ჩემს მაგიდასთან შემიძლია 4-5 საათი მარტო ვიჯდე ისე რომ საერთოდ არ მოვიწყინო. ეს მიდრეკილება ახალგაზრდობიდან მქონდა, მას შემდეგ, რაც არჩევანის გაკეთება შევძელი, მერჩივნა წიგნები მეკითხა ან მუსიკისთვის მესმინა, ვიდრე ვინმესთან ერთად ვყოფილიყავი. ყოველთვის შემეძლო რამის მოფიქრება რასაც მარტო ყოფნისას გავაკეთებდი.”
,,ოდესმე დავწერ ისეთ ხალხზე ერთგულება რომ იციან, ისეთ მახინჯ ცოლებზეც დავწერ, კარგ ქმრებს რომ ღალატობენ, კარგ ქმრებზეც დავწერ,
შვილების მოვლისგან გადაღლილი ცოლები რომ აღარ უყვართ,
დავწერ შეუგნებელ მოაზროვნეებზე, აზრიან “გაუნათლებლებზე”, რომლებსაც დრო არ ეყოთ სწავლისთვის იმ სამსახურის გამო, საიდან მიღებული ანაზღაურებითაც საჭმელს ყიდულობდნენ,
დავწერ წიგნგადაშლილ შტერებზე, უდიპლომო გენიოსებზე, სოფელში დაბადებულ-გაზრდილ ინტელიგენტებზე, “ქალაქელ” მუქთახორებზე…
დავწერ შენზე, როგორც კლოუნზე,
რომელმაც მთელი თავისი ცხოვრება
გაითამაშა.
და ბოლოს, დავწერ ადამიანებზე,
ნამდვილ ადამიანებზე, ერთმანეთის ცხოვრების გ ა ლ ა მ ა ზ ე ბ ა რომ სცადეს… “
გოდერძი ჩოხელი
David Bowie as Ziggy Stardust at the Hammersmith Odeon, last night of the Ziggy/Aladdin Tour. ‘73
© Alec Byrne, Mick Rock
Sommarnattens Leende (Smiles of a Summer Night) | Ingmar Bergman | 1955
Naima Wifstrand, Eva Dahlbeck
